Werken

Na een pitstop in het UZ in Gent ben ik doorgereden naar mijn werk. Met een klein hartje kwam ik binnen op bureau. Er was niemand. Het was muis stil. Na een half uurtje was er al meer gezelschap. Er waren veel mensen niet aanwezig vandaag. Ik begon met mijn mailbox te organiseren en de meest dringende zaken te bekijken. Eerst was ik een beetje gespannen, maar uiteindelijk viel alles goed mee, dankzij mijn collega’s, ik heb niet te klagen. Bedankt daarvoor.

Mijn vervuilende auto, aka Volkswagen Polo, is hersteld. Ik belde om te vragen wat het probleem juist was; de brandstof-toevoer-pomp was stuk, als ik mij niet vergis is die al eens vervangen. Al bij al hebben ze die redelijk snel kunnen herstellen, ging die vuile ziekte maar zo snel weg.

De storm lijkt even te gaan liggen, iedereen is op de hoogte. Dat idee geeft rust in mijn hoofd. Het resultaat die ik vrijdag moet krijgen komt wel af en toe boven in de denkmolen, maar wachten is de boodschap. Bij ons vorig bezoek zei de dokter: ‘Eigenlijk weten we genoeg, de PET-scan is een formaliteit.’ Dus daar berust ik in. Aanstaande dinsdag (chemo) is een groot vraagteken en zal dat nog even blijven. Een beetje schrik misschien. Maar ik probeer dag per dag te denken. Ik zeg wel, ik probeer.

2 gedachtes over “Werken

  1. Karl Verhulst says:

    -> Dankzij mijn collega’s šŸ™‚
    Graag gedaan man ! Het is maar iets kleins wat we kunnen doen, maar het is vanuit het hart. Je weet dat we het beste met je voorhebben en ik wens je dan ook enorm veel kracht toe in de komende weken/maanden !

Reacties zijn gesloten.