Bijwerkingen chemo 2

2u32, ik zit rechtop in bed, volledig onder het deken, een muts op mijn hoofd, duizelig. Het is donker, een kleine strook licht schijnt binnen van de straatlantaarn die aan de overkant van de straat staat. ’s Nachts vriest het net, mijn kale hoofd heeft moeite met de temperatuurwissels en is vaak geïrriteerd, sinds enkele dagen laat ik een nog groter spoor na van haartjes. Mijn maag draait en alles wat ik vandaag binnen gekregen heb voel ik borrelen. Een Litican pilletje om het misselijk zijn te overwinnen. Volgens mijn thuisverpleegster is Litican een perfect middel tegen katers, je moet wel een voorschrift hebben, maar toch, iets om te onthouden.
Uiteindelijk viel ik in slaap, het volgende moment zag ik 4u21 op de wekker en liet ik mij dieper in bed zakken, ik was kapot. Het licht van buiten scheen recht op mij, ik sloot mijn ogen en voelde mij flauw. De typerende en doordringende geur van medicatie die ik uitadem maakt mij nog misselijker. Na een halve minuut viel ik in slaap.

2 avonden heb ik het lastig gehad. Overdag niets, maar ’s avonds wel. In slaap vallen is moeilijk de eerste 5 dagen na de chemo, een beetje onrustig, opgejaagd en vermoeid. Als ik de trap af of op ga klopt mijn hart als een gek, snel uitgeput.

Heel veel verschil tussen nu en de vorige keer was er niet, alhoewel ik wel kan zeggen dat het iets lastiger was, het lijkt op te stapelen. Het aanhoudende ‘ziek’ zijn is de grootste last. Ik wil niet zagen, maar toch doe ik het. Het moet storend zijn voor de mensen rond mij denk ik soms.

Het is een prachtige zondag ochtend, de zon schijnt, het is iets te koud om het een lente-ochtend te noemen. Ik was deze voormiddag alleen thuis en sloeg ‘de zondag’-krant, na het lezen van het laatste artikel, dicht. Ik liet mijn oog vallen op het gras die zomers groen was, mocht ik niet ‘ziek’ zijn sprong ik nu in mijn sportkleren en ging ik lopen of fietsen, een paar uur, eventjes alles weg duwen. Helaas kan en mag ik nu even niet. Een hap van mijn 3de chocoladekoek. ‘We zijn bijna in de helft van de ‘chemo’ periode’, dacht ik. ‘Wat een beproeving’. Zowel voor mezelf als voor iedereen rond mij. 15 Maart is de volgende en tevens laatste chemo (hopelijk), ook de verjaardag van mijn allerliefste, spijtige timing.

2 speelse vogels vlogen door de lucht, rakelings langs de perenboom en zonder veel moeite via de buren naar de uitbouw achteraan de tuin. De zon en de lichte wind geven het gevoel, als je achter glas zit, dat het zomer is. Ik verlang naar de zomer, dan zou alles achter de rug moeten zijn. Van mij mag het gerust sneller.

2 gedachtes over “Bijwerkingen chemo 2

  1. Van Iseghem Karin says:

    Alé Wouter… er zit er weer 1 op! Je bent al over de helft! We duimen voor je!!!
    Heel veel liefs van Karin en Dirk!!!

  2. Mariska en andy says:

    Hey Wouter en Hannah,

    Ik heb je blog gezien doordat papa Rudy vroeg of wij het al gelezen hadden?

    Ik moet zeggen,om geen babbelaar te zijn, je teksten prachtig zijn!!! Ondanks de moeilijke periode voor jullie.

    Langs deze weg wil ik (en den Andy natuurlijk) jullie nog veel sterkte,moed en liefde sturen.

    Hou er de moed in he jullie komen hier zeker door het is zoals je zelf zegt even on hold. Maar na de 15 de maart lacht de toekomst je weer toe met veel nieuwe plannen daar zijn we zeker van.!!!

    Veel wel gemeende knuffels van ons allen x

Reacties zijn gesloten.